عقلانیت در جنگ ۱۲ روزه

به گزارش «راهبرد معاصر»؛ با خاتمه جنگ تحمیلی هشت ساله عراق علیه ایران در سال ۱۳۶۷، حاکمیت عقلانیت به‌خرج داد و انواع موشک ساخت. 

شیرینی عقلانیت موشکی

در جنگ تحمیلی ۱۲ روزه اخیر اگر موشک نداشتیم، روزگار تلخی برای ایران رقم می خورد. از قدیم گفته‌اند «مؤمن از یک سوراخ دوبار گزیده نمی شود». وقتی سال ۱۳۵۸ عراق به پشتوانه ابرقدرت‌های شرق و غرب به ایران حمله کرد؛ با دست خالی و با غیرت رزمندگان و شهدا، بعثی ها را از سرزمینمان بیرون انداختیم. 

ملت ایران نه تنها پازل دشمن برای فروپاشی از درون را برهم زدند، بلکه برای دفاع از کشور آگاهانه و با شجاعت سینه سپر و دشمن را مأیوس کردند

در آن هشت سال سخت، هیچ کشوری به ما سلاح سنگین و سبک نمی فروخت؛ حتی برای خرید سیم خاردار تحریم بودیم. سختی های هشت سال جنگ تحمیلی باعث این عقلانیت شد که از فردای پایان جنگ، در صنعت نظامی به ویژه در صنعت موشکی به فکر باشیم و طعم شیرین میوه این عقلانیت را در جنگ ۱۲ روزه اخیر چشیدیم.

در جنگ ۱۲ روزه، عقلانیت فقط در حاکمیت نبود. ملت ایران (حتی ناراضیان) هم عقلانیت به خرج دادند و آگاهانه در پازل دشمن بازی نکردند. آمریکا و رژیم صهیونیستی روی اعتراضات بخشی از ملت حساب ویژه ای باز کرده بودند. ملت ایران نه تنها پازل دشمن برای فروپاشی از درون را برهم زدند، بلکه برای دفاع از کشور آگاهانه و با شجاعت سینه سپر و دشمن را مأیوس کردند.

تسری عقلانیت موشکی

امروز کام ما از عقلانیت موشکی شیرین است و همچنان شیرین خواهد ماند. این تجربه باید تکرار شود و تداوم یابد. برای ماندگاری این تجربه باید عقلانیت در ساخت موشک را به  همه ابعاد امنیتی، سیاسی، اجتماعی ، فرهنگی و ... زیست ایرانی تسری دهیم. به صورت اجمالی:

• در حوزه امنیت، یعنی ایجاد ساختاری که هرگز غافلگیر نشود؛ همواره از نیت، زمان، مکان و چگونگی عمل دشمن مطلع باشد و حتی دست به عملیات‌های پیش دستانه بزند و دشمن را غافلگیر سازد.

• در حوزه سیاسی، طبیعی است که احزاب و گروه‌های قانونی برای دست یافتن به قدرت باهم رقابت می کنند.عقلانیت در حوزه سیاسی یعنی حفظ انسجام ملی با به رسمیت شناختن تکثر احزاب و گروه‌هایی که در چارچوب قانون فعالند.

• ایران کشوری است با تنوع زیاد قومی، نژادی، مذهبی و فرهنگی. عقلانیت در حوزه اجتماعی و فرهنگی یعنی وحدت در عین کثرت؛ یعنی به رسمیت شناختن تکثر و خلق گفتمان‌هایی که اقوام، مذاهب، و نژادهای مختلف ایرانی هویت خود را ذیل گفتمان ملی تعریف و از آن دفاع نمایند. 

"دفاع از ایران" گفتمانی بود که در جنگ ۱۲ روزه، با خردورزی حاکمیت و ملت ایجاد و همه نیروهای مسلح و مردم از هر قوم و مذهب و نژادی ذیل آن به کنشگری فعال پرداختند و دشمن را به عقب راندند. درخواست رهبر انقلاب اسلامی از محمود کریمی، مداح اهل بیت (علیهم السلام) برای خواندن سرود «ای ایران» در شب عاشورا، تأکیدی بر ادامه گفتمان "دفاع از ایران" بود که ایشان در نخستين حضورشان در حسینه امام خمینی (ره) به صورت نمادین نشان دادند.

عقلانیت تسری

اگر فقط در عقلانیت موشکی متوقف شویم و آن را به سایر حوزه ها تسری ندهیم، کام شیرینمان از عقلانیت موشکی دوامی نخواهد داشت. تسری عقلانیت در همه حوزه های امنیتی، سیاسی، فرهنگی، اجتماعی ممکن نخواهد شد، مگر با رشد "عقلانیت تسری"؛ یعنی به این درجه از رشد دست پیدا کنیم که تکثیر آن به همه ابعاد را بر خود فرض نماییم. 

مهم‌ترین لازمه "عقلانیت تسری" اولویت دادن منافع ملی بر منافع فردی، گروهی و باندی است. "عقلانیت تسری" یعنی اینکه من، زمانی خوشبخت هستم که کشورم و هموطنانم خوشبخت باشند. عقلانیت تسری؛ یعنی زمانی می توانم منافع خودم را حفظ کنم که منافع کشورم و هموطنانم حفظ شود.